و زاينده و پرورش‌دهنده اخلاق پسنديده و بالاتر از آن عامل رشد و ترقى اعتقادات حقه و اصول اوليه مىباشند تأسيس و بيان داشت . زيرا هرگز قابل قبول نيست كسى كه در مسائل جنسى يا در دزدى و خيانت و اختلاس مال و برداشتن كلاه مردم هيچ‌گونه بند و بارى ندارد صفت عفت نفس داشته باشد يا كسى كه شيفته جمع‌آورى مال است و مطالبات مردم و حقوق واجبه مالى را نمىدهد با صفت سخاوت متصف شود يا كسى كه به عبادت خدا نمىپردازد و هفته و ماهى به ياد خدا نمىافتد واجد ايمان به خدا و روز رستاخيز و داراى سمت بندگى باشد . پس اخلاق پسنديده هميشه با يك‌رشته اعمال و افعال مناسب زنده مىماند چنان كه اخلاق پسنديده نسبت باعتقادات اصليه همين حال را دارند مثلا كسى كه جز كبر و غرور و خود بينى و خودپسندى سرش نمىشود اعتقاد به خدا و خضوع در برابر مقام ربوبى را نبايد از وى توقع داشت و كسى كه يك عمر معنى انصاف و مروت و رحم و عطوفت را نفهميده است نمىشود ايمانى به روز رستاخيز و بازخواست قرآن در اسلام